طلوع پس از تاریکی: آتئیسم در ایران آزاد
طلوع سال ۲۰۲۶ برای همیشه در حافظه جمعی ما حک خواهد شد. قتلعام وحشیانه دی ۱۴۰۴ (ژانویه ۲۰۲۶) آخرین نفسنفسهای یک حکومت دینی بود که از مردم خود وحشت داشت. هزاران ایرانی شجاع جان خود را نه فقط برای تغییر حکومت، بلکه برای حق بنیادین تفکر، باور و زندگی آزادانه فدا کردند. اکنون، با فرونشستن غبار و پیوستن جمهوری اسلامی به زبالهدان تاریخ، ما با افقی نو روبرو هستیم.
برای دههها، آتئیستها و سکولارها در ایران در سایه زندگی میکردند و از ترس اعدام به جرم 'اندیشیدن' هراس داشتند. امروز، ما در نور ایستادهایم. اما با آزادی، مسئولیت بزرگی همراه است. سقوط رژیم پایان کار ما نیست؛ بلکه آغاز آن است.
التیام زخمهای دی ۱۴۰۴
ضربه روحی وارد شده در دی ۱۴۰۴ عمیق است. دیکتاتوری مذهبی تلاش کرد روح ما را با خشونت در هم بشکند و ملتی زخمی بر جای گذاشت. به عنوان آتئیست، ما مرهمی از عقلانیت و انسانگرایی ارائه میدهیم. ما برای قربانیان سوگواری میکنیم، نه به عنوان شهیدان راه خدا، بلکه به عنوان قهرمانان بشریت. ما باید جامعهای بسازیم که در آن دیگر هیچکس به خاطر عقایدش—یا نداشتن عقیده—کشته نشود.
ساختن یک بنیاد سکولار
آینده ایران متعلق به خرد است. ما باید اطمینان حاصل کنیم که جدایی دین از دولت مطلق است. مدارس ما باید علم بیاموزند، نه خرافات. دادگاههای ما باید بر اساس حقوق بشر عدالت را اجرا کنند، نه متون باستانی. آتئیستها معماران این چشمانداز آموزشی و قانونی جدید خواهند بود و تضمین خواهند کرد که تاریکی حکومت دینی هرگز بازنگردد.
عهدی با آینده
ما این ایران جدید را بر پایه انسانیت مشترکمان میسازیم. خطاب به بازماندگان قتلعام: ما با شما هستیم. خطاب به نسل آینده: ما به شما سرزمینی را قول میدهیم که در آن ذهن شما پادشاهی خودتان است. کابوس تمام شده است. عصر خرد آغاز شده است.